فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستیزه‌طبع

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستیزه‌طبع ‎setizetab’‎
(صفت) ← ستیزه‌خو(ی)‏۳.
ق۵. ستیزه‌طبعی عفریت‌فعل و جادوکیش/ پلنگ‌خویی ابلیس‌زاد و دیوتبار (مسعود سعد، ۱‏/۱۹۳‏) ║ ۱۳۶۴ش. مارکسیزم دیالیکتیک که تضاد و کشمکش را در همه چیز می‌بیند، می‌گوید طبیعت ستیزه‌جو و پیکارطلب است، پس از نظر اخلاق علمی، انسان هم باید مبارزه‌وپیکارطلب باشد و به پیروی از طبیعت ستیزه‌جو و ستیزه‌طبع باشد (محمدآصف محسنی: روش جدید اخلاق اسلامی، ۶۱؛ مؤسسۀ علمی فرهنگی خاتم النبیین)

معنی ستیزه‌طبع | فرهنگ جامع زبان فارسی