شفقی

وضعیت: «در حال تأیید»
شفقی۱ ‎šafaqi‎
(صفت) ← شفق‌رنگ.
ق۱۱. تا شد ز گریه‌ام شفقی رنگ آسمان / چون داغ لاله غوطه به خون زد ستاره‌ام (اسیر شهرستانی، ۳۵۸) ║ زآن پیش کآفتاب بگیرد گلویِ صبح / روی خود از می شفقی کن چو روی صبح (صائب، ۲‏/۱۱۳۰‏) ║ ق۱۲. تا نقّاش هندونژادِ شب لوحۀ شَمَط افقی را با شَنگرف شفقی، پرداز زده، چنین نقشی غریب نیانگیخته (مهدی استرآبادی، ۵۳۱) ║ ق۱۳. چهل‌چراغ با آن بزرگی چنان رنگ شفقی گرفته‌ بود که چشم را خیره می‌کرد (سرابی، ۵۴) ║ ۱۳۱۲ش. شب زیاد تاریک نبود، ماهِ تمامی بود که ... به داخل یک نوع روشنایی شفقی می‌بخشید (مستعان، ۱‏/۲۶‏) ║ ۱۳۷۷ش. قاچ ماه پُرلَک‌ و‌ پیس از کنارۀ ابری بیرون زد ... و نوری شفقی به زمین تابید (شاملو۱، ۲‏/۵۳۷‏)