فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابدار

وضعیت: «تأییدشده»
ابدار ‎ebdâr‎ [<عربی>]
(اسم) تابیدن قرص ماه به شکل دایره‌ای کامل در شب چهاردهم هریک از ماه‌های تقویم قمری.
ق۱۳. اگر خواهند که بیضه را زیر مرغ گذارند و جوجه برآورند باید از فصول بهار و فائیز را اختیار نمایند ... و ایّامی که قمر زایدالنّور بوده از غُرّه تا نیمة ماه، زیراکه از استهلال تا ابدار بیضه ممتلی و پُر و رَطب است. برخلاف، از ابدار تا مُحاق بیضه را از مرغی اخذ نمایند که خروس به او مأنوس بوده نه مأیوس (نوری، ۳‏/۵۷۱‏)

معنی ابدار | فرهنگ جامع زبان فارسی