فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپار

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپار۲ ‎sepâr, so-‎
(اسم) ⇅ گاوآهن(در افغانستان این واژه به صورت اسپار به کار می‌رود).
ق۵. ای به دو رخ به سان تازه بهار / نکنی کار جز به بیل و سپار ... همچنان کز سپار گِل ببری / دل من کرد عشق تو شُدیار (مسعود سعد: دیوان، ۶۵۵؛ پژوهشگاه علوم انسانی، ۱۳۹۰ش) ║ ای مردمی به صورت جسم و به دل ستور / بر گردن تو یوغ من است و سپار من (ناصر خسرو۱، ۱‏/۲۹۹‏) ║ ق۶. تیر حزمت ز ماه دید سپر / تیر جزمت ز مهر دید سپار (وطواط۱، ۲۲۱) ║ ق۱۳. سپارهای خود را به شمشیر و داس‌های خود را به نیزه تبدیل نمایید (فاضل همدانی۱، ۱۵۸۸)

معنی سپار | فرهنگ جامع زبان فارسی