فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابادید

وضعیت: «تأییدشده»
ابادید ‎abâdid‎ [هم‌آوا: عبادید؛ <عربی>]
(قید) پراکنده و متفرق.
ق۱۲. طاغیان ... به شوامخ قُلَل و بوازخ جبل، اَبادید و عَبادید، مُشَمْعِل گشته، نیزه‌گذاران ... بر اطراف کوه و دشت پویه‌زن و سایه‌برانداز هستی اهلِ فتن شدند (مهدی استرآبادی، ۳۸۷)

معنی ابادید | فرهنگ جامع زبان فارسی