وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
مسگر mesgar [جمع: مسگران]
(صفت، اسم) کسی که کار و شغل او مسگری (در معنای ۲) است ؛ مسگری۱.
ق۵. النَّحَّاسُ: مسگر (کردی نیشابوری، ۱۰۱) ║ ق۶. مردی بود در دیه صاغو جام او را استاد عثمان مسگر گفتندی، مردی معتمد و راست‌قول بودی و از مریدان مخلص شیخ‌الاسلام احمد (شهاب‌الدین اسمعیل: سدیدالدین غزنوی، ۱۹۶) ║ ق۷. النَحّاس: مسگر (تاج الاسامی، ۵۸۷) ║ ق۸. النَحّاس: مسگر (زنجی، ۱/۳۵۴) ║ ق۱۰. چون به بازار مسگران بگذرم، هرکه از ایشان طَبَقی و دیگی و کاسه‌ای مسین می‌سازد، پیش او روَم و التماس کنم که بزرگ‌تر و گشاده‌تر بسازد (فخرالدین صفی، ۳۶۱) ║ ق۱۱. استاد مقصود مسگر به‌جهتِ رفع مظنۀ تسنّن یا غلوّ تشیّع، مرتکب قتل میرعماد خوش‌نویس که سرآمد روزگار و شهرۀ آفاق است، گردید (وحید قزوینی، ۱۹۰) ║ ق۱۲. ریش‌سفید و صاحب‌اختیار جماعت مسگران بوده و مبلغ سی تومان مواجب داشته (رفیعا، ۲۸۲) ║ ق۱۳. ولی عمل مسگری و متفرعات آن ازقبیلِ گدازندگی و چرخ‌گری و سفیدگری به غایت رواج است و بازار مسگران کاشان و عمل مسگری این سامان در کل ممالک محروسۀ ایران منحصر بود (ضرّابی، ۲۲۷) ║ ق۱۴. بر حسب قرارداد قوام‌الملک بازار مسگران که سقفی از نی و بوریا داشت مانند بازار وکیل طاق‌ها از گچ و آجر زدند و دکاکین از دروازۀ اصفهان تا بازار وکیل را با طاق آجر و گچ پوشیدند (حسن فسایی، ۱/۸۶۵) ║ ۱۳۱۱ش. احصائیه کل نفوس نسبت به مشاغل، انواع مشاغل، مواد فلزی، اجناس فلزی، نقره‌ساز، ورشوساز، نشان‌ساز، ریخته‌گر، روی‌ساز، دوادگر، لوله‌کش، مسگر، چرخ‌کار، سفیدگر، ساچمه‌ریز، سوهان‌کار (سرشماری، ۱۰۷) ║ ۱۳۳۷ش. پهلوان حسین‌علی مسگر از پهلوانان معروف کاشان و جزو رؤسای صنف مسگر آن‌جا بود (پرتو بیضائی، ۱۷۷) ║ ۱۳۶۸ش. در کنج زیرزمین یک سنگِ سه کیلویی چدنی دیده می‌شود، بلندش می‌کنیم، دزدکی از درِ زیرزمین بیرون می‌زنیم و به‌سوی بازار مس‌گرها می‌رویم (درویشیان۱، ۲/۸۵۷) ║ ۱۳۹۸ش. بازار مسگران که در مراغه به نام مسگربازار معروف هست یکی از باسابقه‌ترین بازارهای تاریخ این شهر می‌باشد (وحید رشیدوش: آفاق علوم انسانی، ش۳۳/۸۶)