وضعیت: «تأییدشده»
اباریق۲ abâriq [<عربی>؛ (جمعِ ابریق که به این معنا ظاهراً در فارسی بهکار نرفتهاست.)]
(اسم) شمشیرهای صیقلیافته.
ق۱۲. اگر مشعلهداری بروق اباریق چراغ در سر کوی جهان نمیافروخت، خیل کواکب تا روز قیامت از تیه سرگردانی بیرون نمیآمدند (مهدی استرآبادی، ۳۳۶)