فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اباریق

وضعیت: «تأییدشده»
اباریق۲ ‎abâriq‎ [<عربی>؛ (جمعِ ابریق که به این معنا ظاهراً در فارسی به‌کار نرفته‌است.)]
(اسم) شمشیرهای صیقل‌یافته.
ق۱۲. اگر مشعله‌داری بروق اباریق چراغ در سر کوی جهان نمی‌افروخت، خیل کواکب تا روز قیامت از تیه سرگردانی بیرون نمی‌آمدند (مهدی استرآبادی، ۳۳۶)

معنی اباریق | فرهنگ جامع زبان فارسی