وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزه‌پیشه setizepiše
(صفت) که همیشه کینه‌ورزی یا پرخاشگری یا دشمنی می‌کند، چنانکه گویی عادت یا کار اوست.
ق۹. لیکن فلک ستیزه‌پیشه/ کش پیشه همین بود همیشه - یک داغ دگر به دل نهادش/ برتافت زمام این مرادش (جامی۳، ۲/۲۸۶) ║ ق۱۰. چون باد نخوت از سر ظالم به در رود/ گرگ ستیزه‌پیشه کند سجدۀ شبان (محتشم، ۱/۵۷۱) ║ ق۱۳. افسوس! هزار افسوس که چرخ ستیزه‌پیشه نخواست که این چنین جوهر قابل در این دار گذران زندگی نماید (میرنجان محمّدی اله‌آبادی: تذکرۀ خازن الشعراء، ۱۳۰؛ انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ۱۳۸۶) ║ ۱۳۸۸ش. نویسنده از سر همین غفلت و درک نادرست می‌نویسد: «موقعیتی بدفرجام برای پیامبر پدید آورد»؛ حال آنکه چنین نیست، بل یهودیان عنود ستیزه‌پیشه بودند که در کوران خشم مسلمانان سوختند و به ترک دیار ناچار شدند (فاطمه جان‌احمدی: تصویر حضرت محمد و حضرت زهرا در دایرة‌المعارف اسلام، ۱۶۷؛ شیعه‌شناسی، ۱۳۸۸)