وضعیت: «در حال تأیید»
سبق‌برنده sabaqbarande [جمع: سبق‌برندگان]
یک. (صفت) (درمورد کسی) که در انجام کاری از دیگری سبقت می‌گیرد؛ پیشی‌گیرنده ؛ سبق‌برده۲.
ق۶. قارون و فرعون و هامان آمد به ایشان موسی به حجت‌ها، بزرگواری کردند در زمین و نبودند سبق‌برنده (ابوالفتوح، ۱۵/۲۰۳) ║ «فاسابقات سبقاً»؛ و به فریشتگان سبق‌برندۀ سبق‌بردنی (ابوالفتوح، ۲۰/۱۲۸)
دو. (اسم) ۱. ⇅ سبق‌برنده یک.؛ سبق‌برده۱.
ق۶. سبق‌برندگانِ پیشینگان از مکیان و مدنیان و آنان‌که پس‌روی کردند ایشان را به نیکوی، خشنود است خدای از ایشان و خشنودند از او (ابوالفتوح، ۱۰/۳) ║ بندگان ما، از ایشان بیدادکاری است بر خود و از ایشان میانه‌ای و از ایشان سبق‌برنده‌ای به نیکی‌ها، به فرمان خدای آن فضلی است بزرگوار (ابوالفتوح، ۱۶/۱۰۳)
۲. سوار یا تیراندازی که در مسابقه از رقیب خویش پیشی می‌گیرد یا پیش می‌افتد.
ق۷. نزدیک ما محلل را شرط نکرده‌اند. و روا باشد کردن سبق برای سبق‌برنده از ایشان هردو، یا از برای محلل اگر او سبق برد (مختصر نافع، ۲۰۷)