اتباعی

وضعیت: «تأییدشده»
اتباعی ‎etbâ’i‎ [<← اتباع + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
(صفت) (زبان‌شناسی) (درمورد ترکیب یا تکواژ) که در طی فرایند اِتباع ساخته می‌شود.
۱۳۴۲ش. این اصطلاح ... در کتب دستور کمتر مورد توجه قرار گرفته‌است و قواعد مضبوط و منقحی ندارد تا بدان وسیله‌ ترکیبات اتباعی شناخته شده و با سایر ترکیبات مشتبه نگردند (جعفر شعار: یغما، ش۱۸۱‏/۲۰۲‏) ║ ۱۳۵۷ش. در زبان فارسی ترکیبات اتباعی محدود و معیّن است و لفظ مهمل معمولاً با تغییر مختصری در لفظ اصلی ایجاد می‌شود (فرشیدورد: گوهر، ش۶۹و۷۰‏/۶۸۳‏) ║ ۱۳۸۴ش. در ترکیب اتباعی، به‌نظر می‌رسد سازۀ اتباع، تکواژ وابسته است، زیرا به‌تنهایی کاربرد ندارد ... مثل رخت‌و‌پخت، اژدهامژده (محمود باقرپسند: رشد آموزش زبان و ادب فارسی، ش۷۶‏/۲۲‏)