فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

باعصیان

وضعیت: «در حال ویراستاری»
باعصیان ‎bâ’osyân, es-‎
(صفت) (کسی) که گناه مرتکب شده‌است؛ گناهکار (این کلمه در این شاهد به نشانۀ تواضع و فروتنی نویسنده به کار رفته‌است) (حذف به علت تک شاهد بودن).
ق۱۳. اذُن به لفظ فارسی گوش را گویند، ... این بندۀ باعصیان را با نقصان ادراک، بیانی در حدّ آن می‌شود و ... عبارتی چند در این مقام بر خود تکلیف وارد می‌آورد (لطیف قزوینی، ۳۵)

معنی باعصیان | فرهنگ جامع زبان فارسی