وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزگاه setizgâh
(اسم) میدان جنگ، آوردگاه، معرکه.
ق۹. خوف و هراس بر هندوان مستولی شده از ترس لشکر اسلام روی از ستیزگاه به گریزگاه نهادند (شامی، ۱۹۷) ║ ق۱۲. آن دو گوهر محیط نادری در ستیزگاه آن نواحی نزول کردند و نامداران و دلیران قزلباش سر و زندۀ بسیار به حضور نواب کامیاب حاضر ساختند (محمد مروی، ۳/۹۱۰) ║ ۱۳۱۶ش. افسران آرتشی و سربازان از سوی اسلامبول با کشتی آورده و شبانه از کشتی پیاده شده و پس از آمادگی در نیم‌شب از طرابوزان رهسپار می‌شوند. اتومبیل‌ها و کامیون‌های باری مردم را در سر راه نگاه داشته و به سوی ستیزگاه برمی‌گردانند (کنسولگری ایران در طرابوزان: اسنادی از روابط ایران و ترکیه، ۲۷۳؛ مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، ۱۳۸۶) ║ ۱۳۵۹ش. هم‌زمان با آغاز محرم، فریاد خروشان امت قهرمان ما که با تمام وجود رسالت اسلام را دریافته و در ستیزگاه حق و باطل و در جبهۀ الله به نبرد پرداخته است، تجلی جاودانه می‌یابد (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: سپاه در گذر انقلاب، ۶۹۲؛ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نمایندگی ولی فقیه، مرکز تحقیقات اسلامی، ۱۳۹۳) ║ ۱۳۸۳ش. مگر نه این است که همگی انسان‌ها اعم از عوام و خواص و متفکران و فیلسوفان و متکلمان همین مقام برزخی را دارند؟ پس چگونه است که هفتاد و دو ملت ستیزه‌جو داریم و حافظ کجای این ستیزگاه ایستاده است؟ اشعری است یا اعتزالی؟ عارف است یا شکاک؟ (ایرج امیرضیایی: کتاب ماه ادبیات، ش ۸۷ و ۸۸/۶۴)