فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شفق‌فام

وضعیت: «در حال تأیید»
شفق‌فام ‎šafaqfâm‎
← شفق‌رنگ.
ق۱۲. کنار آن روی آب از افراختنِ خیامِ زرینِ شفق‌فام، چون فضای چمن نگارین و آن گل زمین از رنگینی چادرهای مجرّه طناب کهکشان دیرک رنگین گردید (حسینی منشی، ۳۴۶) ║ ق۱۳. تا قیامت اگر از چشمۀ چشمِ مه و مِهر / عوضِ اشک رَوَد سیل شفق‌فام کم است (یغما، ۱‏/۲۹۷‏) ║ ۱۳۷۴ش. حس می‌کنم که خون شفق‌فام روزها / همرنگ شیر گشته و از پنجه‌های من / لَختی برون دویده و بر جای مانده‌است (نادرپور، ۹۵۰) ║ ۱۳۸۵ش. رزم‌آوری به هیبت بابک / بر سان شیر پنجه‌شکسته - در برکه‌ای ز خون شفق‌فام / رخساره شسته و بنشسته (حسین بهزادی اندوهجردی: حافظ، ش۳۰‏/۲۱‏)

معنی شفق‌فام | فرهنگ جامع زبان فارسی