وگر

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
وگر ‎vagar‎
۱. و + اگر.
۲. ← اگر‏‌یک‌. ۲.
ق۴. هرکجا باشید، اندررسد به شما مرگ، وگر باشید اندر برج‌های محکم (تفسیر طبری، ۲‏/۳۰۸‏) ║ چنان لشکری با سلیح و دِرم / نبینی از ایشان یکی را دژم ... نتابی تو تنها، وگر ز آهنی / بسایدت سوهان آهرمنی (فردوسی، ۲‏/۳۷‏) ║ ق۵. تو هرگز کام خویش از من نبینی / وگر خود جاودان اینجا نشینی (فخر گرگانی، ۷۷) ║ ق۶. به زبان عِلم، توبه پیش‌ از مرگ باید، وگر همه یک لحظه بوَد (میبدی، ۲‏/۴۵۳‏) ║ ق۷. چو کودک به‌ دست شناور بَر است / نترسد، وگر دجله پهناور است (سعدی۱، ۱۰۹) ║ بگوی آنچه دانی سخن سودمند / وگر هیچ‌کس را نیاید پسند (سعدی۱، ۱۶۳) ║ ق۸. من این مثلّث عنبرنسیم نفروشم / وگر بهشت مثمّن دهند در ثمنش {تصحیح قیاسی؛ متن: سمنش} (سلمان ساوجی، ۱۲۷) ║ ق۹. شب عاشق نگردد بی تو روشن / وگر خود ماه تابان را بدزدد (جامی۱، ۲‏/۵۶۸‏) ║ ق۱۴. کِی آسوده‌ است آدم شوربخت / وگر خود بخوابد به زرینه تخت (لاهوتی، ۲۸۴)