فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شفقت‌آموز

وضعیت: «در حال ویراستاری»
شفقت‌آموز ‎šafeq(q)atâmuz, -šafa-‎
(صفت) (کسی) که مهر و محبت را از دیگری بیاموزد (حذف به علت تک‌شاهد بودن).
ق۶. به‌ حقِّ آن خدایی کآشکارا/ به خلق خود فرستاده‌ست ما را ـ که بر هر عاصی‌ای کاندر جهان است/ خدا صد بار مشفق‌تر از آن است ـ که این مادر به این دو بچه امروز/ کزو گشتید جمله شفقت‌آموز (عطّار۵، ۳۷۵)

معنی شفقت‌آموز | فرهنگ جامع زبان فارسی