وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستمگاره setamgâre
← ستمگر.
ق۴. یا رب، دانی که بر من همی ستم کند. مرا فریاد رس از این ستمگاره (بلعمی۲، ۲/۷۹۷) ║ ق۵. از بد گرگ رَستن آسان است/ وز ستمگاره سخت دشوار است (ناصر خسرو۱، ۱/۲۸۵) ║ ق۶. دی هرکه دید سلطنت و کاروبار تو/ گفت از تعجب اینت ستمگاره آدمی (جمال‌الدین اصفهانی، ۴۲۹) ║ ق۷. گنه بود مرد ستمگاره را/ چه تاوان زن و طفل بیچاره را (سعدی۱، ۵۱) ║ ق۸. خود زِ خوبان پری‌چهره همین کار آید/ که ستمگاره و مردم‌کُش و بدخو باشند (امیر خسرو۴، ۳۶۶) ║ ق۹. موسی را گفت به این گروه ستمگاره رو یعنی قوم فرعون (ابوالمحاسن جرجانی، ۷/۷۱) ║ ق۱۱. فراموش کن عالم خاک را/ جفای ستمگاره افلاک را (محمد صوفی: فخرالزمانی، ۴۸۹) ║ ق۱۲. خط هم دمید و فتنۀ آن چشم کم نشد/ ظالم چو پیر گشت ستمگاره‌تر شود (سیّدا، ۲۸۱)