وضعیت: «در حال تأیید»
مشفق‌وار mošfeqvâr
(صفت) با حالت کسی که دلسوز و مهربان است.
ق۵. همه شادی ز غم که مشفق‌وار / وقت سختی نمود بخشایش (مسعود سعد، ۲/۸۷۴) ║ ق۶. چون معتمد فلان به خدمت رسد و احوال گوید همّت همایون آن بزرگ و فرزند مقصور باشد بر اتمام حاجات و هر مهمّی به طریقی که مصلحت بیند در پیش او نهد و به او بازنگذارد و مشفق‌وار ایستادگی نماید و مخلص‌وار عنایت فرماید (منتجب‌الدین بدیع، ۱۶۶) ║ ق۹. دست او را گرفت مشفق‌وار / برد یک‌سر به مجلس انصار (جامی۳، ۱/۳۰۳) ║ ق۱۲. در آن حال ابلیس پرتلبیس به صورت پیری در مجلس ایشان حاضر گشته مشفق‌وار سبب اندوه و ملال از ایشان پرسید (علی بن علی نجّار شوشتری: تفسیر سورۀ یوسف (ع)، ۴۸؛ نشر صدوق، ۱۳۷۳ش.)