وضعیت: «تأییدشده»
مستبشعه mostabša’e
← مستبشع۱.
ق۸. چه بسیار بوَد الحان از حلقی در غایتِ کراهت همچو حلق مستبشعه استماع افتد و به‌اتفاق آن را نغمه خوانند باآنکه محبوبٌ‌الیه بالطبع نیست (شمس‌الدین آملی، ۳/۷۹) ║ سماع و وقاع محبوبٌ‌الیه بالطبع باشند و الحان حلوق مستبشعه محبوبٌ‌الیه بالطبعند اما کراهت جهة استبشاع نفْس است بدانچه از لذت است و این منافی آن نیست که محبوبٌ‌الیه بالطبع باشد (شمس‌الدین آملی، ۳/۸۰) ║ ق۱۴. و چون این شیمۀ مستبشعه اَشبَه شیء به عادات کهنۀ هندیان بود خسرو ایران بفرمود تا این اطالت و اطناب که تعطیل عمر قرّاء و کتّاب است از درج کلام ساقط شد (اعتمادالسلطنه، ۱/۱۶۷)