وضعیت: «تأییدشده»
ابردست abrdast [<← ابر۱ + دست>]
یک. (صفت) (مجاز) بسیار بخشنده و سخاوتمند.
ق۵. آن ز فعل ابر و این از دست میر ابردست / آن ز داد مهر و این از سور شاه دادگر (قطران، ۱۴۲) ║ ق۶. دریادل و ابردست یک تن چو تو نیست / وز بادۀ جود مست یک تن چو تو نیست (سنایی۵، ۴۹) ║ ق۷. سید خورشید‌رای ابردست بحرجود / مشتری‌روی عُطاردفضل مریخ‌اقتدار (فرید احول، ۷۴) ║ ق۸. صاحب ابردست دریاکف / میرعبّادعبد آصف‌صف (اوحدی، ۴۹۴) ║ ق۹. شهنشاه دریادل ابردست / فلک‌وار تاج سر هرکه هست (ناشناس: عبدالرزاق سمرقندی، ۱/۱۰۳۱)
دو. (اسم) ⇅ ابردستیک..
ق۶. ابردستا ز بحر جود مرا / عنبر در ثمن فرستادی (خاقانی۱، ۹۲۴) ║ ق۱۰. سپهرحوصله آن ابردست دریادل / که جیب و دامن پر زر به سایل افشاند (محتشم، ۱/۷۱۲) ║ ق۱۱. آن ابردست بحردل آفتاب‌رای / کش سایه‌گستر است به سر سایۀ خدای (طالب آملی، ۱۷۸)