مساکنت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
مساکنت ‎mosâkenat‎
(اسم) معاشرت و هم‌نشینی، معمولاً در یک مکان.
ق۵. گبران و جهودان پرهیز کردندی از زنان حایض اندر همه چیزی، از مؤاکلت و مساکنت و جز از آن و ترساان باک نداشتندی به (= از) وطی کردن اندر حالِ حایض (اسفراینی، ۱‏/۲۴۱‏) ║ ق۶. نفس که در غیبت بمانْد، شرع او را با امثال و اشکال خویش مساکنت داد و بدان منّت برنهاد؛ گفت: نساؤُکم حرثٌ لکم فأتوا حرثَکم أنّی شِئتُم (میبدی، ۱‏/۶۰۵‏) ║ ق۷. اما مخالطت و مساکنت با ایشان، آن را اثری است، ولیکن کسی که با ایشان مخالطت نکند و در خانۀ خود یا مسجد به زیّ ایشان و متخلِّق به خوی‌های ایشان باشد، در سهم ایشان شریک بود و ترک مخالطت را ملازمتِ زی جبر کند (مؤیّد خوارزمی، ۲‏/۳۳۲‏) ║ ق۸. طالبان سرای حقیقت ... از منافست و مساکنت اصحاب این عرصۀ تنگ و کوچۀ پر غریو و غرنگ و موافقت دیوانِ رخ پرآژنگ روی برمی‌تابند (نظام تبریزی، ۲۱۶)