فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اباضیه

وضعیت: «تأییدشده»
اباضیه ‎ebâziy(y)e‎ [<از عربی ‏اباضیّه‏>]
(اسم) (ادیان) فرقه‌ای از خوارج پیرو عبداﻟﻠﻪ ‌بن اباض با عقاید معتدل نزدیک به عقاید اهل سنت که امروز در مناطقی چون زنگبار، عمان و شمال افریقا زندگی می‌کنند.
ق۷. فِرَق خوارج در اصل پنج بوده‌اند: ازارقه و عَجارده و نَجَدات و صُفْریه و اباضیه (تبصرة العوام، ۳۸) ║ ق۱۰. خوارج اباضیه قصد افریقیه کردند (خواندمیر۱، ۲‏/۲۱۸‏) ║ ق۱۱. اباضیه اصحاب عبداﻟﻠﻪ ‌بن اباض‌اند که در ایام مروان خروج کرد (خالقداد۲، ۱‏/۱۴‏) ║ ۱۳۵۳ش. خوارج منقرض شدند و تنها یک فرقۀ آن‌ها، که اباضیه نامیده می‌شوند، کم‌وبیش پیروانی دارند (مطهری۱، ۱۵۱) ║ ۱۳۹۱ش. فرقۀ اباضیه ... تنها فرقۀ انشعاب‌یافته از خوارج بوده که تاکنون به‌گونه‌ای به حیات سیاسی ـ اجتماعی خود ادامه داده‌است (مصطفی خرمی: کوثر معارف، ش۲۲‏/۱۴۰‏)

معنی اباضیه | فرهنگ جامع زبان فارسی