فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نامگذاری

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نامگذاری ‎nâmgozâri‎ [فعل همایند: کردن، نمودن (مجهول: شدن)]
(گاهی با حرف اضافۀ بر، به) انتخاب اسم برای کسی یا چیزی.
ق۱۳. روزهای جلوس یا خود ولادت و نامگذاری سلاطین را عیدها و روزهای مخصوص کرده و همۀ رعیت و مردم را به رعایت احترام آن روزها دعوت نموده‌اند (اختر، ۱‏/۱۸۱‏) ║ ق۱۴. در ماه شعبان، که مقارن روز جشن نامگذاری امپراطور کل ممالک روسیه و از اعیاد شریفۀ آن دولت است، بندگان اقدس تلگراف تهنیتی به جهت امپراطور روسیه اِخبار کردند (افضل‌الملک، ۲۶۶) ║ ۱۳۲۵ش. ادریس ... بروج آسمان را نامگذاری نمود و ستارگان هفتگانه را شناخت (محمدتقی دانش‌پژوه: جلوه، ش۹-۱۰‏/۵۱۹‏) ║ ۱۳۴۵ش. نامگذاری نویسنده بر برخی از اشخاص داستان از سر شوخی و طعن است به القاب دهان‌پرکن آن روزگار یا نمودار اخلاق و رفتار آن شخص است (یوسفی، ۲‏/۱۰۳‏) ║ ۱۳۵۰ش. وزارت فرهنگ ایران به‌ پاس خدمات این بانوی دانشمند یکی از دبیرستان‌های دخترانۀ پایتخت را به نام وی نامگذاری کرد (آرین‌پور۲، ۱۷۶) ║ ۱۳۷۹ش. کیک اسفنجی ... بافت سوراخ‌دار و سبکی دارد و وجه نام‌گذاری آن روشن است (دریابندری۱، ۲‏/۱۶۳۵‏) ║ ۱۳۹۸ش. ایـن محـدودۀ جغرافیایی به فرمانروایی ساسانیان ایرانشهر نامگذاری شد (سهیلا لویمی: مطالعات ادبیات تطبیقی، ش۵۱‏/۲۶۷‏)

معنی نامگذاری | فرهنگ جامع زبان فارسی