وضعیت: «تأییدشده»
اتوکراتیک otok(e)râtik [گونۀ دیگر: آتوکراتیک؛ <از فرانسوی autocratique>]
(صفت) (علوم سیاسی) مبتنی بر اتوکراسی.
۱۳۴۷ش. بسیاری از جامعهشناسان بورژوا بهناچار پذیرفتهاند که در جامعۀ پیشرفته سرمایهداری حکومت شدیداً تحت نفوذ گرایشهای اتوکراتیک قرار دارد (ن. آتش: نگین، ش۳۹/۲۰) ║ ۱۳۶۸ش. اگرچه امکان دارد در مراحل اول استفاده از یک نظام اتوکراتیک به افزایش ظاهری مشروعیت سیستم کمک نماید، اما در بلندمدت رابطۀ قدرت به نسبت عکس با مشروعیت سیاسی عمل خواهد کرد (عبدالعلی قوام: مدیریت دولتی، ش۶/۴) ║ ۱۳۸۹ش. مفاهیم اقتدار کاریزمایی، سنتی و عقلانی - قانونی تنها زمانی میتوانند با مفاهیم اقتدار دموکراتیک، اتوکراتیک و اولیگارشی مقایسه شوند که همۀ این مفاهیم تا حد امکان دقیق و روشن تعریف شده باشند (حسین شرفالدین: عیار پژوهش در علوم انسانی، ش۳/۱۷۸)