فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سماع‌کنان

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سماع‌کنان ‎sama’konân‎
(قید) ۱. در حال سماع و آوازخوانی (معنای سماع ۲).
ق۶. هر دو از سرای بیرون آمدند، سماع‌کنان در شهر می‌گشتند، ساعتی سمک سرودی می‌گفت زمانی یارخ سماعی می‌کرد، تا بر در سرای کانون رسیدند (سمک، ۱‏/۴۱۹‏) ║ گیل و گیلک و طومار و کسوت و طرد درراه بودند. با مطرب سماع‌کنان می‌رفتند و شراب می‌خوردند و می‌ایستادند (سمک، ۵‏/۳۸۰‏)
۲. در حال سماع و رقص (معنای سماع ۳) ؛ سماع‌زنان.
ق۸. حضرت مولانا شور عظیم کرده سماع‌کنان از مدرسۀ خود بیرون آمده به سر وقت قاضی عزالدین درآمد و بانگی بر وی زد و از گریبان قاضی را بگرفت (افلاکی، ۱‏/۱۰۴‏) ║ ق۱۰. شود سماع‌کنان زنده گر به سعی هوا/ به گوش مرده درآید نوای موسیقار (عرفی، ۲‏/۱۵۳‏) ║ ۱۳۵۵ش. خاکستر آن لفظ بر ایشان افشاندم، آنان را وقت خوش شد. سماع‌کنان از پَرچین باغ، از دیواره‌ها و آسمانه‌ها گذشتیم، من‌ و‌ تو از شاخه‌ها و ریشه‌ها، از فصل‌ها و انبوهی اندام‌ها (مجابی۴، ۱۰۸)

معنی سماع‌کنان | فرهنگ جامع زبان فارسی