فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحرگاه

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرگاه ‎sahargâh‎
‌یک‌. (اسم) ← سحر‏‌یک‌. ۱.
ق۱۲. چون شمع سحرگاه هنوزم نفَسی هست/ هرچند که از هستی من دود برآمد (نجیب کاشانی، ۲۶۶) ║ ق۱۳. من خصومت نکنم با تو نگارا لیکن/ ایمن از تیر دعاهای سحرگاه مشو (مستوره، ۸۴)
‌دو‌. (قید) ← سحر‏‌دو‌..
ق۱۲. سحرگاه بختم درآمد ز خواب/ گشود از دلم عقدۀ پیچ‌وتاب (لامع، ۵۳۵) ║ ق۱۳. من شیفتۀ ساقی خویشم که سحرگاه/ از آمدن عید بر من خبر آورد (سروش، ۱‏/۱۰۶‏)
ترکیبات: تیر سحرگاه؛ سیمرغ سحرگاه؛ مرغ سحرگاه

معنی سحرگاه | فرهنگ جامع زبان فارسی