فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابزاء

وضعیت: «تأییدشده»
ابزاء ‎ebzâ’‎ [هم‌آوا: ابذا(ء)؛ <عربی>]
(اسم) زدوخورد و درگیری.
ق۱۲. خبر رسید که اشرف چراغ بصیرت را خاموش و نتایج ابزاء آن بار را ... فراموش نموده (مهدی استرآبادی، ۲۲۰)

معنی ابزاء | فرهنگ جامع زبان فارسی