رفیقی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
رفیقی ‎rafiqi,re-‎
(اسم) ۱. رفیق بودن (معنای رفیق ‌یک‌. ۱).
ق۵. روانت با تو یاری مهربان است/ رفیقی با تو وی را جاودان است (فخر گرگانی، ۱۴۴) ║ ق۶. من از مردمان آوازۀ مردی و عیاری و جوانمردی و کارهای تو شنیدم. شادی رفیقی تو خوردم (سمک، ۲‏/۳۷۰‏) ║ آفت صوفیان در صحبت کودکان است و در معاشرت اضداد و در رفیقی زنان (عطّار۲، ۱‏/۳۲۱‏)
۲. رفیق بودن (معنای رفیق ‌یک‌. ۴).
ق۶. اگر حالی این آرزو به اعذار و موانع روی در حجاب تعذّر کشد، باری امرای دولت و ساکنان سرحد مملکت را، که در این کار شرکت حقیقی و در این راه صورت رفیقی دارند، فرمانی جزم دهد تا با حشم ساخته پیوندند و با دیگر اعوان دولت در کفایت مهمات ایستادگی نمایند (بهاءالدین بغدادی، ۱۵۵) ║ رفیقی و هم‌طریقی را آداب و شروط است بیرون از آنکه هردو هم‌منازل و هم‌مراحل باشند (حمیدالدین بلخی، ۱۳۰) ║ ق۷. هرکه شب آدینه این سوره را بخواند، خدای‌ تعالی نامه به دست راست وی دهد و حسابش نکند و به رفیقی مصطفی و اهل‌ بیتش به بهشت شود (شهاب الاخبار۱، ۱۰۰)
رفیقی ساختن
← رفیقی کردن.
ق۶. غافل مباش دان که ز اندام تو به گور/ سازند مارومور رفیقیّ و برزنی (سنایی۱، ۷۰۰)
رفیقی کردن
(معمولاً با حرف اضافۀ با، به، وا) (درمورد کسی) دوستی و همراهی کردن با او ؛ رفیقی ساختن.
ق۵. رفیقی کردن: مرافقة (ابوبکر بستی، ۷۴) ║ ق۶. حضرت موسی علیه‌السلام خواست که با خضر علیه‌السلام رفیقی کند در سه‌ گام، سه دام درپایش آویخت (حمیدالدین بلخی، ۱۳۱) ║ رافقه: به او همراه شد در سفر، همراهی کرد به او، رفیقی کرد به او (زمخشری، ۲۲۸) ║ ق۷. ابراهیم ادهم می‌خواست که به بیت‌المقدس رَوَد، مردی برِ او آمد و گفت: می‌خواهم که با تو رفیقی کنم. گفت: به‌ شرط آنکه من مال تو را مالک‌تر از تو باشم (مؤیّد خوارزمی، ۲‏/۳۸۰‏) ║ بازاین‌همه، من نفی کنم تهمت شما را و بکُشم آن پرهیز را که نایبۀ شما شده‌است، بدانکه موافقت کنم وا شما در بیاوان شدن و رفیقی کنم وا شما در به بالا باز شدن (مقامات حریری، ۸۲) ║ ق۸. صاحب راز تو را بخت رفیقی کند آری/ خنک آن کس که دلش پردۀ اسرار تو باشد (عماد فقیه۱، ۱۴۹) ║ ق۱۰. رفیقی کن تو با یاران جانی/ نه یاری کو بوَد یار زبانی (یهودابن داوید: اشعار یهودیان، ۳۷۳)