وضعیت: «در حال ویراستاری»
غلیظ‌وشدید qalizošadid [صورت نحوی: غلیظ و شدید؛ صورت مشابه: شدید‌وغلیظ]
(صفت) ۱. شدید۵.
ق۹. کیوک‌خان جمعی غلیظ و شدید فرستاد که اگر در ارسال او تعویقی رود خدمتش را به‌عنف بیاورند (میرخواند، ۵/۱۷۰) ║ ق۱۲. محصلان غلیظ و شدید به سکنۀ آنجا تعیین فرمود که به‌قدر یک‌صدهزار تومان نقد از ایشان به‌ضرب چوب گرفته، به خازنان سرکار سپردند (محمد مروی، ۱/۳۶۳) ║ ۱۳۷۱ش. همین مراقبان غلیظ و شدید اگر دَمشان دیده، ازطرفشان خشنود شوند برایشان می‌توانند ... به نیکوترین وجه وسیلۀ ارتباطشان نه در داخل اندرون، بلکه با دنیای خارج فراهم آورند (شهری۱، ۱/۱۰۱)
۲. شدید۲.
ق۱۳. به‌محض تقرّب شروع به سنگ انداختن و دشنام‌های غلیظ و شدید دادن، نمودیم (میرزا حبیب۱، ۵۵۶) ║ ۱۳۴۷ش. گیس‌های او را به‌دور دست پیچیده، با مشت‌های سنگین به سر و مغزش کوبید و با دشنام‌های غلیظ و شدید و وقیحانه‌ای مطالبۀ دست‌بند نمود (شهری۴، ۴۰۷) ║ ۱۳۶۸ش. لازم بود اول، از ایجاد رعب و وحشت، ترس در دل اهالی انداخته احکام غلیظ و شدید صادر بکند (پ) (شهری۲، ۳/۵۲۵)
۳. (صدا، لحن، شیوۀ گفتار و مانند این‌ها) که دارای هیجان یا تأکید خاصی است.
ق۱۴. تقی کفری با صدای غلیظ و شدیدی گفت: سر از من آخرش اصغر کله‌پز، پِشک؛ یک‌مرتبه دیدم انگشت است که مانند شمع به‌طرف آسمان بالا می‌رود (نسیم شمال، ۲/۴۲) ║ ۱۳۴۰ش. آخوند قوی‌هیکلی با ریش مشکی و سر نیمه‌تراشیده و بدن ورزیدۀ پرمو لخت مادرزاد قدم می‌زند ... آخوند خیلی غلیظ و شدید گفته‌بود: نوره بیاورید (صادقی، ۳۲۵) ║ ۱۳۷۳ش. رحیم با لحنی جاهلانه که نمی‌فهمیدم چرا روز‌به‌روز غلیظ و شدیدتر می‌شد گفت: زکّی (حاج‌سیدجوادی، ۲۳۵)