فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرو‌صنم

وضعیت: «تأییدشده»
ابرو‌صنم ‎abrusanam‎ [<از عربی یبْروح‌الصنم ، نیز ← یبروح>؛ (تلفظ ایرانیِ یَبْروح‌الصنم در غرب ایران تا حدود قرن هشتم)]
(اسم) (گیاه‌شناسی کهن) ریشۀ گیاه مهرگیاه یا مردم‌گیاه به‌صورت نر و ماده، ضخیم، اغلب دوشاخه و با ظاهری شبیه به انسان که کاربرد دارویی دارد.
ق۶. بدانک یبروح را به پارسی ابروصنم خوانند و او بیخ نباتی بود که به صورت مردم ماند (تفلیسی: پژوهش‌های ادبی، ش۲۵‏/۱۲۴‏) ║ فولس گوید که داروهای سرد کشنده که خورده باشد چون جوز ماثل و ابروصنم ... سببش آن است که گفتیم (تفلیسی۴، ۱‏/۲۶۶‏) ║ ق۸. ابروصنم بیخ گیاهی است بر شکل آدمی، نر و ماده می‌باشد (نزهة ‌القلوب، چاپ بمبئی، ۱۳۱۱ق، ۱۲۱)

معنی ابرو‌صنم | فرهنگ جامع زبان فارسی