فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مسترفع

وضعیت: «در حال تأیید»
مسترفع ‎mostarfe’‎ [جمع: مسترفعان]
(صفت) ۱. (دیوانی) (مأموری) که گزارش مسائل مالی مربوط به کسی، شغلی یا جایی را به مراجع بالاتر، از جمله دیوان مربوط، ارائه می‌کند ؛ قس: رفع‏۱۲.
ق۶. مسترفعی را که از دیوان حماها الله به التماس جانب شریف ازجهتِ حساب محصولات مسبّلات نصب کرده‌ بودند از آن شغل بازخوانده‌ایم، و همگی مصالح آن خیرات و تولیت و تصرّف آن اوقاف به دیانت شامل و صیانت کامل او تفویض کردیم (بهاءالدین بغدادی، ۵۲)
۲. (کسی) که پنهانی بر اعمال و رفتار مردمان، خصوصا ارکان دولت، نظارت می‌کند و به شاه یا حاکم گزارش می‌دهد و گاه موجب ایجاد دردسر برای ایشان می‌شود؛ سخن‌چین ؛ قس: رفع‏۹.
ق۸. روز چهارشنبه نوزدهم شوال سنۀ خمس فرمان نافذ شد تا سید تاج‌الدین را شهید کردند و شرف‌الدین ابداجی و کمال تفلیسی و دیگر ایقاقان و مسترفعان را چوب یاساق زدند (ابوالقاسم کاشانی۱، ۵۰) ║ ق۹. خصوم و اعادی را مجال تضریب در حضرت سلطنت پیدا شد و متعاقب آن مسترفعان و ایقاقان از جوانب و اطراف گوش برکشیدند تا آنچه مدت‌هاست که از وهم با خود نیز نیارستند گفت، دل‌پردازی کردند (حافظ ابرو۱، ۴‏/۶۵۹‏)

معنی مسترفع | فرهنگ جامع زبان فارسی