ابروکمانی

وضعیت: «تأییدشده»
ابروکمانی ‎abrukamâni‎ [<← ابروکمان + (یک:) -ی (سازندۀ اسم فعل)، (دو:) -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
‌یک‌. (اسم) ابروکمان بودن.
ق۱۲. ز طاق افتاد مینای اشارات فلک‌تازی / هلال اکنون سپر {متن: سپهر} افکند از ابروکمانی‌ها (بیدل، ۱‏/۴۲۵‏)
‌دو‌. (صفت) ⇅ ابروکمان‏‌دو‌..
۱۳۵۰ش. آموزگار یک تاج گل هم سر فیلوف ته‌ئیا دخترک مو سیاه ابروکمانی، گذاشت (شاملو۳، ۴۲۴) ║ ۱۳۶۸ش. دوستان را همه گردصورت و ابروکمانی ... با ریش محرابی و ... شمشیر خون‌چکان ... نشان می‌داد (شهری۲، ۳‏/۱۹۴‏)