فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سلاح‌داری

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سلاح‌داری ‎selâhdâri‎
(اسم) سلاح‌دار بودن.
ق۵. #گفت باید کی شما هریک مردی را از خویشان خویش اختیار کنید کی به سلاح‌داری بیاید به شرط آنکه مردانه باشد و یک مرد کی جنیبت کشد و هم مردانه باشد (ابن بلخی، ۶۷) ║ ق۶. شاه او را بنواخت و جامۀ خویش بدو بخشید و گرامی کرد و سلاح‌داری پس تخت بدو داد (اسکندرنامه، ۶۷۳) ║ ق۷. #فرموده کلاله را سواری/ داده مژه را سلاح‌داری (امیر خسرو۲، ۷۵) ║ ق۸. #به حسن تدبیر او را از پادشاهی دور کرد و به سلاح‌داری خود آورد (حمدالله مستوفی۲، ۵۸۶) ║ ق۹. خورشید که به شمشیر آتش‌بار ممالک شرق‌وغرب می‌گشاد به دولت سلاح‌دار او پای افتخار بر سر افلاک می‌نهاد (عبدالرزاق سمرقندی، ۲‏/۵۸۲‏)

معنی سلاح‌داری | فرهنگ جامع زبان فارسی