ابار

وضعیت: «تأییدشده»
ابار ‎ab(b)âr,ob(b)âr‎ [گونۀ دیگرِ آبار۲]
(اسم) ۱. سرب.
ق۵. ابار سوخته قوی‌تر است و خشکی و تیزی کند و چون بشویند، تیزی از وی بشود و خشکی بمانَد (موفّق هروی، ۳۳) ║ ق۶. سفیروس ... مادّۀ آن سه گونه باشد: یکی سودای خالص بُوَد و لون او همچون لون سرب باشد کی به تازی ابار گویند (جرجانی۱، ۵۸۴) ║ ق۷. آنُک را ابار گویند و سرب گویند (ابوبکر کاسانی، ۲‏/۷۶۴‏) ║ ق۸. اسرب را ابار گویند، و آن نوعی است از رصاص، و گداز او مثل رصاص است (ابوالقاسم کاشانی، ۲۳۴) ║ ق۱۲. اشیائی که قابل احراق‌اند ... از آن جمله است ابریشم ... و رصاص که ابار است (عقیلی خراسانی۲، ۱‏/۳۹‏) ║ ق۱۳. ابار محرق مغسول، سفیدۀ ارزیز ... روغن گل در هاون بسایند تا مثل مرهم شود و طلا کنند (اعظم خان، ۳‏/۴۰۲‏)
۲. سرب سوخته.
ق۸. اثمد سرمۀ سپاهانی است و او را بدل ابار، که اسرب سوخته را گویند، به‌کار دارند (شمس‌الدین آملی، ۳‏/۱۳۵‏) ║ ق۱۱. سرب سوخته اسم فارسی ابار است (حکیم مؤمن، ۱۴۶) ║ ق۱۳. کتیرا نیم درم، رصاص محرق، که ابار است، یک درم ... بیخته، سَحق بلیغ نموده به آب باران یا به آب جوش‌دادۀ صافی حبوب، مانند عدس، سازند (اعظم خان، ۱‏/۴۵۳‏) ║ ق۱۴. ادویه که در اورام حاره و ... درد شدید و سیلان انواع مواد چشم استعمال می‌کنند: انزروت، مامیثا ... کحل ابار (شمس‌الدین احمد، ۱‏/۲۶۲‏)
ترکیبات: شیاف (شاف‌/ ‌شافه) ابار