فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستمگرانه

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستمگرانه ‎setamgarâne‎
‌یک‌. (قید) (درمورد شیوۀ رفتار) به گونه‌ای که حقّ کسی ضایع شود.
۱۳۱۶ش. برگ‌هایی را که آب در این چند روزه دلداده‌وار در آغوش گرفته بود از کنار او ستمگرانه به‌درکشید (نفیسی۲، ۲۱۸) ║ ۱۳۴۲ش. مادر در همه حال، کودک خود را ستمگرانه آزار می‌داد و من ناگهان احساس کردم که آماج این شکنجه شده‌ام (ناشناس: حقوق امروز، ش۷‏/۷‏)
‌دو‌. (صفت) ⇅ ستمگرانه‏‌یک‌..
۱۳۵۳ش. اکنون ما به قسمت دوم بحث خود یعنی موضوع امتناع‌های ناجوانمردانه و ستمگرانۀ بعضی از مردان از طلاق بپردازیم (مطهری۲، ۳۱۴) ║ ۱۳۷۷ش. قضاوت برق‌آسا و ستمگرانه بود (شاملو۱، ۴‏/۱۶۵۶‏) ║ ۱۳۹۹ش. خلفای اموی برای تثبیت اقتدار حاکمیت خود روش‌های ظالمانه و ستمگرانه‌ای در پیش می‌گرفتند (صادق رحیمی‌کیا: آفاق علوم انسانی، ش ۳۹‏/۲‏)

معنی ستمگرانه | فرهنگ جامع زبان فارسی