فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرده

وضعیت: «تأییدشده»
ابرده ‎ebrede‎ [<از عربی ابردة>]
(اسم) (پزشکی کهن) سردی مزاج و کاهش میل جنسی که به دلیل افزایش رطوبت و سردی بدن به‌وجود می‌آید.
ق۱۲. ابرده بکسر اول و سکون بای موحده و کسر راء و فتح دال هر دو مهمله و ها، فتوری است در جماع که مردان را حادث گردد از غلبۀ برودت و رطوبت به سبب کثرت جماع (عقیلی خراسانی۲، ۱‏/۵۰‏) ║ ق۱۳. این علت ... اگر سببش ضعف قوّت ماسکه از برودت و رطوبت بُوَد ـ و آن را ابرده‌ بالکسر گویند ـ اول مُنضجات، مثل مطبوخ بادرنجبویه و گاوزبان، هر یک دو درم با ده درم شکر بدهند (اعظم‌خان، ۳‏/۶۰۲‏)

معنی ابرده | فرهنگ جامع زبان فارسی