فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپاس‎داشته

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپاس‎داشته ‎sepâsdâšte‎
(اسم) (درمورد چیزی یا کسی) که سزاوار قدردانی و ستایش است.
ق۴. مشکور: سپاسْ‌داشته ـ پسندیده (لغات قرآن، ۴۴۶) ║ ق۵. ایشانند که باشد کار ایشان سپاس‌داشته و پذیرفته (سورآبادی۲، ۱‏/۵۳۲‏) ║ مشکورا: سپاس‌داشته، یعنی پاداش‌داده (لسان التنزیل، ۴۰) ║ ق۶. مشکورا: سپاس‌داشته (قرآن ۲۹: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳‏/۱۳۷۱‏) ║ ق۱۰. مشکورا: پسنده سپاس‌داشته (قران ۱۰۸: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳‏/۱۳۷۲‏)

معنی سپاس‎داشته | فرهنگ جامع زبان فارسی