فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابلیسک

وضعیت: «تأییدشده»
ابلیسک ‎obelisk‎ [گونۀ دیگر: آبلیسک؛ املای دیگر: اوبلیسک؛ <از فرانسوی obélisque>]
(اسم) ستونی سنگی با قاعدۀ مربع و نوک هرمی که در مصر باستان نماد خدای خورشید بود و در قسمت ورودی معبدها و مقبره‌های باستانی برپا می‌کردند و امروزه به احترام کسی یا برای یادآوری واقعه‌ای مهم، در شهرهای بزرگ در میدان‌ها و مکان‌های عمومی می‌سازند.
ق۱۴. گمان می‌کنیم ابلیسک‌های مصر یعنی میل‌های سنگی منارمانند آن را به همین وضع‌ها حمل‌ونقل نموده (تربیت، ۲‏/۱۷۳۸‏) ║ ۱۳۴۸ش. حاج‌ آقا از دیدن ابلیسک تعجب کرد که در زمان قدیم چطور سنگ به این بزرگی را ... از مصر تا پاریس آورده‌اند (صادق امینی مدنی: کاوه مونیخ، ش۳۰‏/۲۶۴‏) ║ ۱۳۶۹ش. ردّ پای استفاده از ارابه را می‌توان در روی ابلیسک سفید ... از اواخر قرن ۱۱ قبل ‌از میلاد ... پیگیری کرد (محمدرحیم صراف: اثر، ش۱۷‏/۴۸‏) ║ ۱۳۸۸ش. در دیدار نخست لین از معبدالأقصر در مصر علیا ... ابلیسک ... هنوز به پاریس ... برده نشده بود (حسن کامشاد: بخارا، ش۷۰‏/۲۱۲‏)

معنی ابلیسک | فرهنگ جامع زبان فارسی