وضعیت: «در حال تأیید»
شفقت‌آمیز šafeq(q)atâmiz, -šafaq(q)atâmiz, šafqatâmiz
(صفت) (چیزی به‌ویژه نوشتار، گفتار یا رفتاری) که همراه با لطف و مهربانی باشد ؛ اشفاق‌آمیز؛ پرشفقت ۲؛ شفقت‌انگیز؛ شفقت‌بار.
ق۶. موسی ... را چنین در بلای لطف‌آمیغ می‌داشت و به زخمِ شفقت‌آمیز می‌پیراست (میبدی، ۶/۱۳۶) ║ ق۸. سخنی شفقت‌آمیز و کلمه‌ای مرحمت‌انگیز دربابِ تو بر زبان می‌رانم (ثغری، ۳۴۹) ║ ق۹. چون این کلمات شفقت‌آمیز به گوش سبکتکین رسید، رسولی چرب‌زبان ... به سلجوقیه فرستاد و پیغام‌های محبّت‌انگیز داده ... (میرخواند، ۴/۲۵۴) ║ ق۱۰. شهریار عالی‌تبار سخنان شفقت‌آمیز گفته، به جانب هرات معاودت نمود (روملو، ۱/۱۳۰) ║ ق۱۱. حضرت‌ِ اعلی آمده‌ها را نوازش فرموده ... احکام شفقت‌آمیز و خلاع فاخره جهت او و مخدّرات استار آن سلسله ارسال داشته (اسکندر بیک، ۲/۱۱۷۳) ║ ق۱۲. چون محمدعلی بیگ به مضمونِ رقمِ شفقت‌آمیز مطلع گردید، کوس بشارت و خوش‌دلی را به نوازش درآورده، به خانی ملقب گردید (محمد مروی، ۲/۶۸۷) ║ ۱۳۱۶ش. دختر خواجه سرور با آهنگ شیرین و شفقت‌آمیزی جواب او را بداد (مؤتمن، ۲۰) ║ ۱۳۳۸ش. با لحن شفقت‌آمیزی زلال‌تر از آب چشمه‌سار، که دلواپسی و غم آن را گل‌آلود کرده بود، گفت: ببر برای خواهرت (افغانی، ۶۷۴) ║ ۱۳۶۸ش. آنتوان برادرش را با نگاهی چنان شفقت‌آمیز می‌نگریست که ژاک نزدیک بود دوباره به گریه بیفتد (نجفی۱، ۱/۲۳۸) ║ ۱۳۷۸ش. دخالتِ شفقت‌آمیز گروهبان بازداشت‌شدگانِ کور را، که به بالای پله‌ها رسیده بودند، تشویق کرد که ناگهان داد و قالِ مفصّلی به راه بیندازند (مشیری، ۱۱۶)