فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رزینه

وضعیت: «تأییدشده»
رزینه ‎razine‎ [<از عربی ‏رزینة‏ که مؤنث رزین است.>]
۱. ← رزین‏۳.
ق۵. زینب بنت جحش دخترعمّت رسول ... زنی بود قریشیّه، بزرگ‌اصل باجمال، بانبال، حصینه و رزینه (سورآبادی۲، ۲‏/۸۸۴‏)
۲. ← رزین‏۲.
ق۱۳. قلعۀ مستحکمۀ ایروان ... ازجملۀ قلاع متینۀ رزینۀ آذربایجان است (دنبلی، ۲۱۳) ║ ق۱۴. قلاع رزینۀ خراسان و اطاعت اهالی در ایالت نواب سلطان‌مرادمیرزا حسام‌السلطنه، سنۀ هزار و دویست‌ و شصت‌وهشت، سال پنجم جلوس همایون (اعتمادالسلطنه، ۱‏/۶۶‏)

معنی رزینه | فرهنگ جامع زبان فارسی