ابدیات

وضعیت: «تأییدشده»
ابدیات ‎abadiy(y)ât‎ [<از عربی ابدیّات>؛ (جمع ابدیه که در فارسی در این معنی به‌کار نرفته‌است)]
(اسم) (فلسفه) موجودات یا پدیده‌های ابدی، مانند عقول و نفوس که غیر مادی‌اند.
ق۶. وطن وطن عبد است ... و حقیقتش سرادق کبریاست اسرار عاشقان را ... عقول ارواح را مراتب ازلیات و اماکن غیوب در ابدیات دل‌های طیار راست (روزبهان۱، ۶۲۲) ║ ق۷. مشاهده و مکاشفۀ اخص انفتاح ابواب سرای ارواح است و ظهور ضیاء خورشیدصفات و کشف قدس قدس و ارتفاع ازلیات و ابدیات (محمد بن مطهر، ۱۱۳) ║ ق۸. ملایم عقل ابدیات است که پذیرای فساد و تباهی نیست و موافق حس هم فاسد و [هم] تباه است (رسالۀ اضحویه، ۸۵) ║ ق۹. همچنانچه ازل و ازلیات معلوم آن حضرت است، ابد و ابدیات نیز معلوم است (محمد لاهیجی، ۱۳۸)