فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سوافل

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سوافل ‎savâfel‎ [جمعِ سافله]
جمعِ سافله.
ق۷. هر فصلی کی مقوّم عالی باشد، مقوّم سافل باشد، ... و نه هر فصلی کی مقوّم سافل است، مقوّم عالی باشد، چه فصول سوافل مقوّمات ایشان‌اند، و مقوّمات مافوق نیستند. (قطب‌الدین شیرازی، ۲‏/۴۰‏) ║ ق۱۲. خِرَد بنگرد گر به قصر جلالت / بوَد در برش آسمان از سوافل (طبیب اصفهانی، ۵۸) ║ ق۱۴. بنابر قول اشراقین پیدایش عقول عرضیه از اشراقات عوالی بر سوافل و مشاهدات سوافل مر عوالی راست (روحی، ۲۴۴)

معنی سوافل | فرهنگ جامع زبان فارسی