وضعیت: «در حال ویراستاری»
بی‌اسلوب bi’oslub
(صفت) (درمورد اثری هنری یا علمی یا کاری) که منطبق با معیارهای آن هنر یا علم یا اصول انجام دادن آن کار نیست و از این بابت ناپسند است.
ق۱۰. و خط بی‌اسلوب را خود خط نمی‌توان گفت (تاریخ رشیدی (دوغلات)، ۳۱۶) ║ چون در اوایل حال او را همراه برادران تسلیم نوکری فرمودند، روزی در وقت تسلیم چوکی چون شمشیر بستن نمی‌دانست، بی‌اسلوب در میان ایستاده بود (عبدالقادر بن ملوکشاه بدؤانی: منتخب‌التواریخ، ۱/۳۱۳؛ هند، کلکته، کالج پریس) ║ ق۱۱. بود از معنی باریک لفظم بی‌صفا اشرف/ رقم از خامۀ مودار بی‌اسلوب می‌آید (اشرف مازندرانی، ۲۵۶) ║ ق۱۳. در تابستان گرم و پرغبار و عفن، و مردم متمیز را در کوچه‌ها تردد دشوار است بل متعذر و خانه‌های آن شهر اکثر تنگ و محقر و بازار آن دیار بی‌اسلوب (زین‌العابدین شیروانی: بستان السیاحة، ۳۲۶؛ کتابخانۀ سنایی) ║ ۱۳۱۹ش. شاید همین قدر کافی باشد که خوانندگان را به یاد آوریم آهنگ‌ها و نغمه‌های رعدآسائی که اغلب در مجالس و محافل طنین‌انداز می‌شود هیچ گوش و ذوق آشنا به مراتب علمی این نمونه‌های بی‌اسلوب را تصدیق نمی‌کند (رضاقلی هدایت: آموزش و پرورش (تعلیم و تربیت)، س۱۰، ش۴/۸۴) ║ ۱۳۴۷ش. خواندن فارسی، بی‌اسلوب؛ معنای کلمات، ناقص؛ به کار بردن کلمات در جملات، غلط و خلاصه کار دربارۀ این چهار نفر فوق‌العاده نومیدکننده است (محمد بهمن‌بیگی: زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد محمد بهمن‌بیگی، ۱۹۵؛ انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، ۱۳۸۶) ║ ۱۳۷۵ش. اما ازآنجاکه با احتوای بر بعضی مقالات و مطالب بسیار سودمند و محققانه، بسیار غیرروشمندانه و بی‌اسلوب و سهل‌انگارانه تدوین یافته، ترجمۀ انگلیسی آن ... چندان محل اعتنا واقع نشد (مرتضی اسعدی: کیهان فرهنگی، ش۱۲۷/۳۹)