وضعیت: «تأییدشده»
ابریشم‌فروش abrišamforuš, abre: -šo- [جمع: ابریشم‌فروش‌ها، ابریشم‌فروشان؛ <← ابریشم + فروش (← فروختن)>]
(صفت، اسم) کسی که کار و شغل او ابریشم‌فروشی است.
ق۵. الْاِبْرِیسَمِیُّ: ابریشم‌فروش (کردی نیشابوری، ۱۰۸) ║ ق۶. الابریسمی: ابریشم‌فروش (تفلیسی۱، ۳/۱۷۷۷) ║ ق۸. علی دال کوماوی ... در تبریز در طبقۀ سیُمِ کاروان‌سرای ابریشم‌فروشان به ذکر مشغول بود (ابن بزّاز، ۱۱۸۴) ║ ق۹. نواز ای مطرب و گو وصف ابریشم‌فروش من / که خوش می‌آید آن آواز ابریشم به گوش من (سیفی بخارایی: شهرآشوب، ۷۴) ║ ق۱۰. واصلی تبریزی از ابریشم‌فروشان شهر مذکور بود (سام میرزا، ۳۰۹) ║ ق۱۱. در خانۀ ابریشم‌فروشی دو دختر دندان‌دار به‌وجود آمدند که پشت هردو تا کمر به‌هم متصل بود (جهانگیر، ۲۳۱) ║ ۱۳۶۸ش. همه از تار و کلاف و پارچه و خام در اختیار ابریشم‌فروشان قرار داشت ... این‌ها نیز کلاً در معاملۀ ابریشم‌فروش بود (شهری۲، ۳/۴۹۴) ║ ۱۳۸۴ش. حرفه و پیشه‌شان را هم در حال کار نمایش می‌دهند، چنان‌که ابریشم‌فروش در جلوِ دکانش حریربافی می‌کند (هاشم رجب‌زاده: سفرنامۀ فوروکاوا، ۲۲۰)