وضعیت: «در حال ویراستاری»
روان‌گسیختگی ravângosixtegi [(مصوب فرهنگستان، ۱۳۹۱، در برابر schizophrenia، اسکیزوفرنی، اسکیزوفرنیا، سکیزوفرنی، شیزوفرنی) ]
(اسم) (روان‌شناسی) طیفی از بیماری‌های روانی که مشخصه‌های اصلی آن عبارت‌اند از: درهم‌ریختگی شدید شخصیت، اختلال حاد در تفکر و تمرکز، بروز هذیان‌ها و توهمات، ناتوانی در تشخیص واقعیت از خیال، و دشواری در انجام دادن امور روزمره (از دیگر ویژگی‌ها می‌توان به کناره‌گیری اجتماعی و اختلال‌های ادراکی، عاطفی و رفتاری اشاره کرد) ؛ اسکیزوفرنی؛ اسکیزوفرنیا؛ شیزوفرنی؛ شیزوفرنیا.
۱۳۷۰ش. ناتوانی در تمایز میان سطوح ارتباطی یا نمونه‌های منطقی و عجز در کنار آمدن با تناقضاتی که پدید می‌آورند از علائم بیماری روان‌گسیختگی است (علاءالدین طباطبایی: فارابی، ش۱۳/۶۵) ║ ۱۳۸۱ش. باید بین روان‌رنجوری و آن چیزی که فروید به آن روان‌گسیختگی می‌گوید تمایز قائل بشویم. روان‌گسیختگی آن مرحله‌ای از مشکلات روانی است که ارتباط فرد با واقعیت کاملاً قطع می‌شود (حسین پاینده: کتاب ماه ادبیات، ش۵۹/۲۸) ║ ۱۳۹۷ش. در سیر تاریخی، تنها اختلال روان‌گسیختگی جزء جنون به شمار نمی‌آمد، بلکه از لحاظ تاریخی، عقب‌ماندگان ذهنی نیز جزء مجانین به شمار می‌آمده‌اند (حمید رفیعی هنر: پژوهه‌های فقهی تا اجتهاد، ش۳/۸۶)