ابتلال

وضعیت: «تأییدشده»
ابتلال ‎ebtelâl‎ [<عربی>]
(اسم) ۱. ⇅ ابلال.
ق۷. هنوز گروه او انبوه نشده بود و اختلال احوال او به ابتلال مبدل نگشته (جوینی، ۲‏/۱۵۹‏)
۲. تر شدن.
ق۹. یعنی چون از ابر لطف قطرات مطرات افاضات جود بر کوه متین وجود بارد، از ابتلال تلال و جبال صفات و افعال انهار احوال «سالت أودیة بِقدرها» جاری گردد (محمد تبادکانی، ۳۳۵)
۳. غلبۀ رطوبت در بدن یا یکی از اندام‌های آن.
ق۱۲. به سبب کثرت تولید رطوبات و عدم تحلیل و احتباس آن‌ها، باعث استرخاء و سستی قوای نفسانیّه است تمامی؛ به جهت آن که آن رطوبات و فضلات باعث ابتلال اعصاب و دماغ می‌گردند (عقیلی خراسانی۱، ۱‏/۴۷۲‏)