وضعیت: «در حال ویراستاری»
بی‌عفافی biefâfi, -a-
(اسم) بی‌عفاف بودن.
ق۱۳. ز بی‌عفافی مانا نباشدت میسور/ که بگذرانی یک روز بی می و ساغر (قاآنی، ۲۷۱) ║ ۱۳۳۳ش. شکّی نیست که شهوت و بی‌عفافی هم‌قدم حرص و شکم‌خوارگی است (مینوی۱، ۸۵) ║ ۱۳۴۴ش. خندۀ زن دالّ بر رامش طبع و بی‌قیدوبندی در عفت و راه دادن به غیر و قبول تمنای مرد و سستی اراده و بی‌عفافی او به شمار می‌رود (شهری۶، ۲/۱۲) ║ ۱۳۵۰ش. پری شخصیت اجتماعی خود را ازدست داده و با سقوط در ورطۀ بی‌عفافی منفور جامعه می‌باشد (راصع، ۷۱۸)