فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحروافسون

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحروافسون ‎sehro’afsun‎ [صورت نحوی: سحر و افسون؛ فعل همایند: کردن (مجهول: شدن)]
(اسم) ۱. ← سحر‏۱.
ق۷. دو هزار ساحر افزون به سرش بَرد شبیخون/ که بَرند سحروافسون ز دو چشم شوخ و شنگش (فرید احول، ۱۰۳) ║ ق۹. مسلمانان این برادر مرا به سحروافسون از راه برده‌اند و به‌کلی از روش و سیرت پدربزگ ما گردانیده (اسفزاری، ۲‏/۱۰۲‏) ║ ق۱۰. بیایید تا سحروافسون کنیم/ شب جمعه از هفته بیرون کنیم (عرفی، ۳‏/۱۰۲‏) ║ ق۱۳. بسته‌ای دل‌ها به نیرنگ فسون در پیچ‌وتاب/ سحروافسون تا به‌ چند و حیله‌بازی تا به‌ کی (والیه بیگم، ۱۵۵) ║ ۱۳۰۱ش. خوش‌بختانه خواهرم شخصاً برای خود دست‌وپایی کرد و نفهمیدم چه دعایی از ملاابراهیم یهودی گرفته و چه سحروافسونی به‌کار برد که جوان سیگارفروشی را فریفت و خود را به او بست (مشفق۱، ۵۴) ║ ۱۳۳۸ش. من امیدوارم که به عنایت خداوندگار ما عیسی مسیح همواره چنان نباشد که نیروی سحروافسون جادوگری خبیث بر قدرت افسون جادوگری پاک‌نهاد بچربد (قاضی۱، ۱‏/۵۷۵‏) ║ ۱۳۶۲ش. من سحروافسون شده‌ام من را سحر کردند (دولت‌آبادی۱، ۵‏/۱۳۲۲‏) ║ ۱۳۷۱ش. مباشر خندیده می‌گوید در کار الاغ نه ورد و دعا و سحروافسونی بوده و نه جادووجنبل (شهری۱، ۱‏/۱۴۴‏)
۲. ← سحر‏۴.
۱۳۳۸ش. در راه به‌صرافت کاری افتاد که قبل‌ازآن هرگز فرصتش را نیافته‌بود و این طلسم‌های ماهی طلا بود که می‌باید برای باطل کردن سحروافسون رقیب آبش را به شوهر بخورانَد (افغانی، ۵۹۸)

معنی سحروافسون | فرهنگ جامع زبان فارسی