فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نام‌زن

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام‌زن ‎nâmzan‎
← نام‌نهاده‏‌یک‌. ۱.
ق۸. مُسَمًّی: نام‌زن {سوره روم/ آیه ۸: أَوَلَمْ یَتَفَکَّرُوا فِی أَنْفُسِهِمْ ۗ مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُسَمًّی ۗ وَإِنَّ کَثِیرًا مِنَ النَّاسِ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ لَکَافِرُونَ: آیا با خود نمی‌اندیشند که خدا آسمانها و زمین را و هر چه را میان آنهاست، جز به حق و تا مدتی محدود، نیافریده است؟ و بسیاری از مردم به دیدار پروردگارشان ایمان ندارند.} (قرآن ۹۵: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳‏/۱۳۶۴‏)

معنی نام‌زن | فرهنگ جامع زبان فارسی