وضعیت: «تأییدشده»
ابزار۲ abzâr [(در لغت‌نامۀ دهخدا با تلفظ obzâr آمده‌است)]
(اسم) (گیاه‌شناسی کهن) گیاهی بهاره، دارای ساقه‌های نازک و شکننده با کاربرد دارویی که بیشتر در مناطق سردسیر و جاهای مرطوب می‌روید.
ق۱۱. ابزار گیاهی است ساقش نازک و شکننده و در انتهای ساق برگ‌ها به هم پیچیده به‌جای گل و در بهار در بلاد بارده و جاهای سایه و مکانی که نمناک با [شد] و مواضعی که مدتی آب در آن ایستاده باشد می‌روید (حکیم مؤمن، ۱۲) ║ ق۱۲. ابزار به فتح اول و سکون بای موحده و فتح زای معجمه و به مهمله نیز آمده و ... نزد عوام معروف به بزار است؛ ماهیت آن نباتی است ربیعی و ساق آن تروتازه و زودشکن ... و منبت آن بلاد سرد و مواضع برف‌نشین ... وعصارۀ آن جهت اورام رخوه و ریحیه و مرکبه نافع و چون با آب و نمک بخیسانند ... به‌غایت محرک باه ... است (عقیلی خراسانی، ۹۶)