فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نام و نسب

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام و نسب ‎nâmonasab‎
(اسم) اسم و شجرۀ خانوادگی کسی.
ق۴. هر گروهی تاریخ‌ها و نام‌ و نسب خویش یاد همی‌کردند و هنرها می‌گفتند که آباواجداد ما فلان وقت چنین و چنین کردند (بلعمی۲، ۳‏/۲۸‏) ║ ق۵. یا نمی‌شناسند این رسول خود را به نام و نسب «فهم له منکرون» و ایشان مرو را ناشناسنده‌اند (تفسیر عشر، ۳۰۷) ║ ق۶. با شاه از بهر آن نام و نسب خویش نمی‌گفتم تا شاه را خدمتی نمایم (سمک، ۵‏/۵۳۲‏) ║ ق۷. گفتم چون این لطف واجب داشتی مرا از نام و نسب خود اعلام ده گفت من ... پسر عیسی زیدم (عوفی۱۱، ۳۱۵) ║ ق۸. کنیه‌اش ابوعبداللّه است و نام و نسب محمدبن الواثق مادر او زنی بود رومیه قرب‌نام (هندوشاه نخجوانی، ۱۸۶) ║ ق۹. پرسید که نام تو چیست و پدر تو کیست من نام و نسب و حرفت و مقام خود تعریف کردم (عقیلی، ۱۲۸) ║ ق۱۰. زیستم بس که به تدبیر خود از خامی‌ها / رفت نام و نسبم در سر خودکامی‌ها (نظیری، ۳۷) ║ ق۱۱. از نام و نسبم تفحص کرد گفتم خاکروب بساط نامرادی محمدطاهر نصرآبادی (نصرآبادی۱، ۲‏/۸۱۰‏) ║ ق۱۲. دختر از سیّد پرسید که تو کیستی نام و نسب خود را آشکارا کن سیّد گفت تو نام خود را بیان کن (حسین کرد۱، ۵۷) ║ ق۱۳. چون از نام و نسب او پرسید و او را شناخت نهایت شرایط اکرام و احترام به جای آورد (تنکابنی، ۴۹۵) ║ ق۱۴. جنابعالی می‌خواهید نام و نسب خود را بیان نمایید یا اینکه می‌خواهید مجهولانه رفتار کنید (طاهر میرزا۲، ۳۸۱) ║ ۱۳۴۰ش. شخصی که او را به نام‌ و نسب می‌شناختم وفات کرد و او را آوردند در مقبره‌ای که در محاذی خانۀ ما بود دفن کردند (دستغیب، ۲‏/۳۰‏) ║ ۱۳۸۶ش. بنده ... پیش‌ از ورود در موضوع اصلی این مقاله فقط یک نکته را در مورد نام و نسب او اضافه می‌کند (محمود امیدسالار: نامۀ بهارستان، ش۱۳-۱۴‏/۱۳۱‏)

معنی نام و نسب | فرهنگ جامع زبان فارسی